"ความรักมันจะหมดลงในวันหนึ่งใช่ไหม"
"เราว่ามันจะพัฒนาไปเป็นอย่างอื่นที่แข็งแรงขึ้น
ผูกพันกันมากขึ้น ห่วงใยและอยากดูแลกัน ไม่อยากทำให้อีกฝ่ายเสียใจ
มันไม่ใช่ความรักที่ทำให้หัวใจตื่นเต้นเหมือนตอนเจอกันใหม่ๆ อีกต่อไป
แต่จะมีความเข้าใจ ยอมรับกัน และรู้จักกัน
จับจังหวะของกันและกันได้เข้ามาแทนที่"
"อืม"
"เราว่า คนเรามักจะรักคนที่เราไม่รู้จักอย่างบ้าคลั่งเสมอ ถ้าเรารู้จักเขามากขึ้นเราอาจจะรักเขาน้อยลง หรือรักอย่างมีสติมากขึ้น"
นั่งรถไฟไปตู้เย็น-นิ้วกลม, หน้า๗๕, พิมพ์ครั้งที่ ๒
******************************************************
ชอบนิ้วกลม รักนิ้วกลม หลงใหลมากขึ้นทุกวัน
ชอบวิธีการมองโลกของเขา มันไม่หวานจนเลี่ยน และก็ไม่ได้เศร้าจนจะเป็นบ้า
อารมณ์เหงาๆ กำลังดี
นิ้วกลมเคยบอกในหนังสือเล่มนี้เหมือนกันว่าเขาชอบความเหงา
"เหงาหรือ ทำไมถ่าย(รูป-เติมเอง)แล้วเหงาล่ะ แล้วชอบไหม"
"ชอบนะ เราว่าความเหงานี่สวยนะ"
"อี๋ สวยยังไง"
"อะไรก็ตามที่เหงา ทำให้เราเข้าไปได้"
"หมายความว่าไง"
"เพราะรูปถ่าย
หนัง เรื่องสั้น หรือข้อเขียนที่มันเหงา
มันมีพื้นที่ว่างให้เราเข้าไปเติิมเต็ม หากรูปถ่ายมันสมบูรณ์
สวยพร้อมของมัน สดใสร่าเริงอยู่แล้ว เราก็อาจจะยิ้มแย้มไปกับมัน
แต่ไม่ได้อยากเข้าไปอยู่ในนั้น"
เล่มเดิม-นิ้วกลม, หน้า ๘๘-๘๙
*****************************************************
บ้านแต่ละหลังต้องการ Space ไม่เหมือนกัน บ้านที่มี "ที่ว่าง" น้อยเกินไป แทนที่คนอยู่จะอบอุ่นก็จะอึดอัด
ความรักก็เหมือนกัน
เมื่อเกิด Space ระหว่างความรัก มันก็จะมีบางสิ่งบางอย่างเข้ามาอยู่ใน "ที่ว่าง" นั้น
มันอาจจะเป็นความเหงา
มันอาจจะเป็นความเศร้า
หรือมันอาจจะเป็นความสุข
และท้ายที่สุด อาจจะได้รู้ว่า สิ่งที่มันเคยอยู่ใน "ที่ว่าง" นั้น....มันอาจจะเคยเป็นความรัก
ที่ไม่รู้ว่ามันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม....ไม่สัญญา
เขียนยาวจังวันนี้....
ทั้งๆ ที่เมื่อเช้าอยากเขียนเรื่องจิกกัดเด็กแอ๊บแบ๊ว แต่ตกกลางคืนกลายเป็นเรื่องนี้ไปได้
เห้อ....เหนื่อยไหมพวก
ปล. พรุ่งนี้ไปกระบี่ กะบริษัท น่าสนุกนะ แล้วจะถ่ายรูปแปลกๆ มาฝาก
ปลล. บ้านปัจจุบัน http://roundfinger.exteen.com
ปลลล. บ้านหลังเก่า http://roundfinger.wordpress.com
ปลลลล. เห็นพี่เขากำลังจะออกหนังสือเล่มใหม่อีกแล้ว...เย้ๆๆๆ เร็วๆ นะพี่ หนูรออยู่ค่ะ
