แม่เป็นคนเกลียดสัตว์เลี้ยงทุกชนิดค่ะ
แม่บอกว่า แค่เลี้ยงลูกก็ยุ่งจนไม่มีเวลาส่วนตัวอยู่แล้ว
เช็ดก้นให้ลูกๆ หลานๆ ทำได้.....แต่จะให้มาเก็บ....ของสัตว์เลี้ยงเนี้ยะ...ไม่ไหวนะย๊ะ
แต่จนแล้วจนรอด....เราก็ได้มีนังวัวเป็นสัตว์เลี้ยงเป็นทางการ(ที่นอกจากปลา เต่า หนู) เป็นตัวแรก....
นังวัว....นังวัว....มันเป็นตัวผู้ค่ะ....แต่จะเรียกไอ้วัว....มันรู้สึกไม่สุภาพ....เลยกลายเป็นนังวัว
ที่ชื่อนี้....ได้มาจากลายบนตัวมัน ที่เหมือนกับวัวบนกล่องนมหนองโพ ค่ะ...เหมือนนะ
แล้วมันก็แร่ดเกินแมวตัวผู้ทั่วไปคะ มันให้น้องมันดูดนม.....แร่ดป่ะล่ะ
นังวัวเป็นลูกของนังเหมียว(ชื่อนี้คงเป็นชื่อโคตรโหลของแมวนะ...ทุกบ้านที่มีแมว ต้องมีตัวที่ชื่อเหมียว...ก่อนที่ลูกหลานของมันจะชื่อไฮโซ...เป็นถุงทอง...สโนว์เบลล์ ฯลฯ)
นี่แหละคะ นังเหมียว...แมวลายเสือสีเทา (เหมือนแฟนการ์ฟิวล์)
นังเหมียวไม่ถือว่าเป็นแมวบ้านเราเต็มตัว....ยังไงตามอ่านที่หัวข้อเหมียวในลำดับถัดไปนะคะ
ยังไงก็ตาม....นังเหมียวทำให้เราได้ใช้ชื่อ SnowShoe เนื่องจากมันใส่ถุงเท้า 4 ขาเลยค่ะ เป็นแมวมารยาทดี
นังวัวเกิดราวๆ สงกรานต์ ปี ๔๒ เราเป็นหมอตำแยให้นังเหมียวเอง....
หน้าที่ของหมอตำแยแมวบ้านก็คือ.....หากล่อง ๑ ใบ ขนาดกำลังดี(ลังเบียร์นี่แหละ) แล้วก็ผ้านุ่มๆ สักผืน แล้วก็ทำเลดีๆ
เรียกเหมียวไป มันก็จะเข้าไปดมๆ ถ้าทำเลโอเค....มันก็จะเตรียมคลอด....
ส่วนเรา....นั่งดูค่ะ
นั่งดูแมวตกลูก....น่าสนใจมาก....ตัวแดงๆ มีเมือกๆ ขาวๆ ติดตัวเต็มไปหมด แล้วแม่แมวก็ค่อยๆ เลียออก เลียตา เลียปาก เลียก้น(ให้ระบบย่อยอาหารทำงาน)
แล้วแม่แมวก็จัดการกับรก ที่ออกมาเป็นลำดับสุดท้าย
นังวัวเป็นลูกตัวที่ ๓ จาก ๔ ตัวในคอกนี้....ลายวัวมาตั้งแต่เกิด (ก็ช่ายน่ะสิ)
คอกนี้มีชื่อ นังลาย(เหมือนแม่มัน) นังโอรีโอ(ตัวดำแต่แสกหน้าสีขาวเหมือนโอรีโอ) นังวัว แล้วก็นังส้ม (เหมือนการ์ฟิวล์ แต่ไม่สวยเท่า)
อย่างที่บอกว่าแม่ไม่ชอบสัตว์ใดๆ เลย
แต่บังเอิญนังเหมียวมันเก่ง มันเข้าห้องน้ำคน โดยที่เราไม่ได้สอน แม่เลยยอมรับมันได้
แต่แม่ก็ไม่ให้อาหารมัน นอกจากเราจะกลับบ้าน แมวๆ ถึงจะมีอาหารกิน
อาหารน้อย นมแม่แมวก็น้อยตาม....นังเหมียวเลือกลูก ๒ ตัว และทิ้ง ๒ ตัว....นังวัวอยู่ในกลุ่มที่ถูกทิ้ง
โดยกลุ่มที่เลือกจะอยู่ลังบน กลุ่มที่ทิ้งจะอยู่ลังล่าง....แหม ทิ้งไกลเหลือเกิ๊น!
แต่....แม่เราจับให้ไปอยู่ ๔ ตัวเหมือนเดิม แล้วก็ไม่ให้อาหารเหมือนเดิม
ท้ายที่สุด นังเหมียวสวมบทแม่ใจอมหิต....กัดหัวลูกตัวเองไป ๒ ตัว.....(โอรีโอ กะนังส้ม)
เหลือแค่ ๒ โต๋....นังวัว และนังลาย
แต่คืนหนึ่ง....นังลายก็จากไป อย่างไม่มีวัีนกลับ...ไม่รู้ว่าโดนอะไร อาจจะปอดบวมเพราะไปนอนใต้อ่างล้างจาน.....ใครให้แกไปนอนตรงนั้นฟระ!
ส่วนนังวัีวก็อยู่กับเรา กลายเป็นแมวตัวผู้ที่สวยตัวหนึ่ง....หน้าไม่บานเป็นแมวหง่าว
หน้าตาสะสวย จนมีแมวหง่าวเจ้าถิ่นแถวบ้านเข้ามาข่มขืน.....เฮ้อ.....ไอ้แมวเกย์!
ชีวิตของนังวัวมีความสุขดี ได้รับการยอมรับจากแม่และป๊า
ป๊าอุ้มเช็ดตัวให้ทุกวัน แม่ก็แกล้งเหยียบมันตลอด....(รักเหรอแม่?)
นังวัวไม่ชอบกินอาหารแมว มันกินอาหารหมา.....(เสียชาติเกิด)
แต่ชีวิตที่มีความสุขของมันก็จบลง
นังวัวมันทำบุญมาน้อยเกิน......
มันโดนไอ้เห้หลังบ้าน (คือหลังบ้านมีตัวเห้ค่ะ) กัด
ฟันของมันจะมีเชื้อบาดทะยักอยู่.....ทำให้นังวัวติดบาดทะยัก
รักษาไม่ทันการ..................................................
ชีวิตที่มีความสุขไม่ต้องเร่ร่อนของนังวัว.....แสนสั้นนัก
มีความสุขนะวัว......ชาตินี้เรามีบุญกันแค่นี้.....
เกิดชาติหน้า ขอให้แกได้เจอกับคนที่รักแกมากๆ
มีความสุขบนสวรรค์นะวัว.....
รักแก
นังเหมียวไม่ถือว่าเป็นแมวบ้านเราเต็มตัว....ยังไงตามอ่านที่หัวข้อเหมียวในลำดับถัดไปนะคะ
ยังไงก็ตาม....นังเหมียวทำให้เราได้ใช้ชื่อ SnowShoe เนื่องจากมันใส่ถุงเท้า 4 ขาเลยค่ะ เป็นแมวมารยาทดี
นังวัวเกิดราวๆ สงกรานต์ ปี ๔๒ เราเป็นหมอตำแยให้นังเหมียวเอง....
หน้าที่ของหมอตำแยแมวบ้านก็คือ.....หากล่อง ๑ ใบ ขนาดกำลังดี(ลังเบียร์นี่แหละ) แล้วก็ผ้านุ่มๆ สักผืน แล้วก็ทำเลดีๆ
เรียกเหมียวไป มันก็จะเข้าไปดมๆ ถ้าทำเลโอเค....มันก็จะเตรียมคลอด....
ส่วนเรา....นั่งดูค่ะ
นั่งดูแมวตกลูก....น่าสนใจมาก....ตัวแดงๆ มีเมือกๆ ขาวๆ ติดตัวเต็มไปหมด แล้วแม่แมวก็ค่อยๆ เลียออก เลียตา เลียปาก เลียก้น(ให้ระบบย่อยอาหารทำงาน)
แล้วแม่แมวก็จัดการกับรก ที่ออกมาเป็นลำดับสุดท้าย
นังวัวเป็นลูกตัวที่ ๓ จาก ๔ ตัวในคอกนี้....ลายวัวมาตั้งแต่เกิด (ก็ช่ายน่ะสิ)
คอกนี้มีชื่อ นังลาย(เหมือนแม่มัน) นังโอรีโอ(ตัวดำแต่แสกหน้าสีขาวเหมือนโอรีโอ) นังวัว แล้วก็นังส้ม (เหมือนการ์ฟิวล์ แต่ไม่สวยเท่า)
อย่างที่บอกว่าแม่ไม่ชอบสัตว์ใดๆ เลย
แต่บังเอิญนังเหมียวมันเก่ง มันเข้าห้องน้ำคน โดยที่เราไม่ได้สอน แม่เลยยอมรับมันได้
แต่แม่ก็ไม่ให้อาหารมัน นอกจากเราจะกลับบ้าน แมวๆ ถึงจะมีอาหารกิน
อาหารน้อย นมแม่แมวก็น้อยตาม....นังเหมียวเลือกลูก ๒ ตัว และทิ้ง ๒ ตัว....นังวัวอยู่ในกลุ่มที่ถูกทิ้ง
โดยกลุ่มที่เลือกจะอยู่ลังบน กลุ่มที่ทิ้งจะอยู่ลังล่าง....แหม ทิ้งไกลเหลือเกิ๊น!
แต่....แม่เราจับให้ไปอยู่ ๔ ตัวเหมือนเดิม แล้วก็ไม่ให้อาหารเหมือนเดิม
ท้ายที่สุด นังเหมียวสวมบทแม่ใจอมหิต....กัดหัวลูกตัวเองไป ๒ ตัว.....(โอรีโอ กะนังส้ม)
เหลือแค่ ๒ โต๋....นังวัว และนังลาย
แต่คืนหนึ่ง....นังลายก็จากไป อย่างไม่มีวัีนกลับ...ไม่รู้ว่าโดนอะไร อาจจะปอดบวมเพราะไปนอนใต้อ่างล้างจาน.....ใครให้แกไปนอนตรงนั้นฟระ!
ส่วนนังวัีวก็อยู่กับเรา กลายเป็นแมวตัวผู้ที่สวยตัวหนึ่ง....หน้าไม่บานเป็นแมวหง่าว
หน้าตาสะสวย จนมีแมวหง่าวเจ้าถิ่นแถวบ้านเข้ามาข่มขืน.....เฮ้อ.....ไอ้แมวเกย์!
ชีวิตของนังวัวมีความสุขดี ได้รับการยอมรับจากแม่และป๊า
ป๊าอุ้มเช็ดตัวให้ทุกวัน แม่ก็แกล้งเหยียบมันตลอด....(รักเหรอแม่?)
นังวัวไม่ชอบกินอาหารแมว มันกินอาหารหมา.....(เสียชาติเกิด)
แต่ชีวิตที่มีความสุขของมันก็จบลง
นังวัวมันทำบุญมาน้อยเกิน......
มันโดนไอ้เห้หลังบ้าน (คือหลังบ้านมีตัวเห้ค่ะ) กัด
ฟันของมันจะมีเชื้อบาดทะยักอยู่.....ทำให้นังวัวติดบาดทะยัก
รักษาไม่ทันการ..................................................
ชีวิตที่มีความสุขไม่ต้องเร่ร่อนของนังวัว.....แสนสั้นนัก
มีความสุขนะวัว......ชาตินี้เรามีบุญกันแค่นี้.....
เกิดชาติหน้า ขอให้แกได้เจอกับคนที่รักแกมากๆ
มีความสุขบนสวรรค์นะวัว.....
รักแก
..ก็ไปเรียกมันนังวัวซะแต่แรกเลยนี่ครับ..เลยโดนตัวผู้ข้างบ้านสอยเลย
นังวัวมีปีก....คิดถึง
